DUA Hristiyanların hayatlarında Dua kelimesinin etkisi (fr. prière, it. preghiera, ing. prayer, alm. Gebet) I. İSRAİL’İN TARİHİNDE DUA Eski Antlaşma’nın dualarının en istikrarlı değişmezi kuşkusuz onların olaylarla doğrudan bağlantılı oluşlarıdır: vuku bulmuş olandan, vuku bulmakta olandan hareketle ve bir şey vuku bulsun diye, Allah’ın selameti yeryüzüne verilsin diye dua edilmektedir. O halde İsrail’in duasının içeriği
DİRİLİŞ İsa, Diriliş ve Yaşam’dır (fr. résurrection, it. risurrezione, ing. resurrection, alm. Auferstehung) Kutsal Kitap’taki diriliş fikri, eski yunanın ölümsüzlük fikri ile hiç bir şekilde mukayese edilemez. Grek düşüncesine göre, niteliği itibariyle bozulmaz olan insan ruhu, ölümün onu bedenin bağlarından kurtarmasından hemen sonra, ilahi ölümsüzlüğe kavuşur. Kutsal Kitab’ın düşüncesine göre ise, insan şahsiyeti, bugün içinde
DİNDARLIK Hristiyan hayatında dindarlık ve eylemler (fr. piété, it. pietà, ing. piety, alm. Frömmigkeit) Dindarlık, modernler için, çok defa dindarlık eylemlerine indirgenmiş dini görevlere sadakattir. Kutsal Kitap’ta dindarlık daha geniş bir alana yayılmaktadır: insanın diğer insanlarla ilişkilerini de içine almaktadır. Eski Antlaşma ve Dindarlık Beşeri İlişkilerde Dindarlık İbranicede, dindarlık (hèsèd) önce akrabaları (Yar. 47, 29),
DAVUD PEYGAMBER Davud ve İsa Mesih arasındaki peygamberlik (fr. David, it. Davide, ing. David, alm. David) İnsan ve kral olarak, Davud figürü öyle bir çekiciliğe sahiptir ki İsrail için o daima, kendi ırkından doğacak olan Mesih tipi olarak kalmaktadır. Davud’dan itibaren, Ben Sirak’ın onunla ilgili olarak çizdiği portrenin sonunda hatırlattığı gibi (Sir. 47, 2-11), kavim
DAVA Mesih İsa hayatını bizim için vermesiyle Hristiyanlar bu dava (görev) ‘yı üstlenirler (fr. procès, it. processo, ing. trial, alm. Prozess [Prüfung/Versuchung]) Eğer dava Kutsal Kitapta büyük bir yer tutuyorsa, ve eğer orada Allah, çok defa, sanık, yargıç, şikayetçi ya da avukat gibi çeşitli rollerde yer almakta ise, bu israil’in bir başka kavimden daha fazla
CİNLER Cinler ve onların kötü güçleri (fr. démons, it. demoni, ing. evil spirits, alm. böse Geister) Kötü manevi varlıklar olan cinlerin yüzleri tanrı esini içinde ancak yavaş yavaş aydınlanmıştır. Başlangıçta, kutsal kitap metinleri, halk arasındaki inanışlardan alınmış bazı unsurları, o sırada bunlarla Şeytan gizemi arasında bir bağ kurmaksızın, kullanmışlardır. Sonunda, insanı Şeytandan ve onun astlarından
CENNET Tanrı ile ebedi yaşamın olduğu Cennet kavramı (fr. paradis, it. paradiso, ing. paradise, alm. Paradis) Yunanca paradeisos sözcüğü perslerin pardès sözcüğünün kopyası olup anlamı: bahçe‘dir. Septant (Yetmişler) bu sözcüğü bazen asıl anlamında (Vaiz 2, 5; Ezg. 4, 12), bazen dini anlamda kullanmakta olup, bu sözcük burada sadece bu sonuncu anlamda ele alınmıştır. ALLAH’IN BAHÇESİ
CEHENNEM Cehennem ve Ölüler Diyarı (fr. enfers & enfer, it. inferi/inferno, ing. hell, alm. Hölle) Mesih İsa cehennemlere indi, cehennemlik cehenneme iniyor: bu iki deyim iki farklı hareketi göstermekte ve iki farklı koşulu içermektedir. Mesih’in indiği cehennemlerin kapıları tutsaklarının kaçmaları için açılmıştır, oysa iblisin indiği cehennem ebediyen onun üzerine kapanır. Yine de sözcük aynıdır ve
BÜYÜ (fr. magie, it. magia, ing. magic, alm. Zauberei/Magie) Büyü ve büyücüler İnsan kendisini ezen dünyaya, kendisini korkutan yaratıklara karşı kendi güçlerini aşan ve Tanrısallığın efendisi kılan, bu yolla da kaderine egemen olan bir güç elde etmeyi aramaktadır. Günümüzde yöntemler değişmiş olsalar bile bilinmeyene egemen olma arzusu ve eğilimi insanın yüreğinde kök salmış halde durmakta
BİLGELİK Hristiyanlık içerisinde Hikmetli (Bilgelik) olmanın ölçüsü (fr. sagesse, it. sapienza, ing. wisdom, alm. Weisheit) Bilgeliği aramak eski Doğunun bütün kültürlerinde müşterek olan bir şeydir. Mezopotamya tarafından olduğu gibi Mısır tarafından da bizlere bilgelik edebiyatı kitapları miras bırakılmıştır, ve Yedi Bilgeler eski Yunanda bir efsane idi. Bu bilgeliğin pratik bir amacı vardır: Hayatta başarılı olmak
