Mesih İsa ve Onun hayatı
Pantokrator İsa (Grekçe: Χριστός Παντοκράτωρ, Hristos Pantokrator)
Pantokrator, Yunanca kelimelerden oluşan bileşik bir kelimedir. παντός (pantos:tüm,bütün) ve κράτος (kratos: güç,yücelik) manasına gelen ”Her şeye gücü yeten, Her şeyin hakimi’‘ diye çevrilebilir.
Tanrı, Yeşaya 43:15 ’te şöyle diyor: “İsrail’in Yaratıcısı, Kralınız Rab Ben’im.” Mezmurlar ’da, Yeşaya ’da, Yeremya ’da, Daniel’de, Zekeriya’da ve Malaki ’de Tanrı’dan; ‘Kral,’ ‘İsrail’in Kralı’ ve Yüce Kral’ olarak bahsedilir.
Yeni Antlaşma, Mesih’ten, Eski Antlaşma’ da bahsedilen kral gibi değil, “Kralların Kralı” olarak bahseder. “Çünkü kuzu, Rablerin Rabbi, Kralların Kralı’dır” (Vahiy 17:14). Mesih’in ikinci gelişinde elbisesinin üzerinde “Kralların Kralı ve Rablerin Rabbi” yazılı olacak (Vahiy 19:16). Eski Antlaşma’da da, Yahve (Yehova) “Tanrıların Tanrısı” ve “Rablerin Rabbi” olarak anılır (Yasa’nın Tekrarı 10:17).
1.Timoteos 6:14-16 ’nın özel bir önemi vardır: “Rab’bimiz İsa Mesih’in gelişine dek Tanrı buyruğunu lekesiz ve kusursuz olarak koru. Mübarek ve tek Hükümdar, kralların Kralı, rablerin Rabbi, ölümsüzlüğün tek sahibi, yaklaşılmaz ışıkta yaşayan, hiçbir insanın görmediği ve göremeyeceği Tanrı, Mesih’i belirlenen zamanda ortaya çıkaracaktır. Onur ve kudret, sonsuza dek O’nun olsun. Amin.” Burada ‘kralların Kralı’ ve ‘Rablerin Rabbi’ olarak açıklanan kişi, hem Tanrı, hem de Mesih olabilir. Eğer bu ayet, Mesih’in yüceliğinden bahsediyorsa (Vahiy 1:12-18), o zaman ‘Tek Hükümdar’, ‘Kralların Kralı,’ ‘Rablerin Rabbi,’ ‘Ölümsüzlüğün Tek Sahibi’ ve ‘Yaklaşılmaz Işıkta Yaşayan’ Tanrı, İsa Mesih’in Kendisidir.
Tanrı’nın mesh ettiği kişi kutsal kişi Tanrı’nın Hizmetkarı İsa’dır (Hab. İş. 4, 27), Yşa: 53 (1. Pet. 1, 19; 1. Kor. 5, 7) de betimlenen kusur bulunmayan “Kuzu”dur. İşte onun içindir ki onun acı çekeceği yazılmıştır (Hab. İş. 3, 18; 17, 3; 26, 22) ve 2.Mezmur önceden ulusların “Yahve ‘ye ve Mesih’ine karşı” (Hab. İş. 4, 25;Mzm. 2, 1) komplosundan söz ediyor. Pavlus İncil’de çarmıha gerilmiş Mesih’i bildirmiyor mu (1. Kor. 1, 23; 2, 2), dinsizler uğruna ölmüş (Rom. 5, 6), ve Petrus’ un 1. Mektubu Mesih’in acılarından uzun uzadıya söz ediyor (1. Pet. 1, 11; 2, 21; 3, 18; 4, 1. 13; 5, 1). Yeşaya’nın Kitabında Tanrı Kulunun görevi, zulme uğrayan bir peygamberinki gibi anlatılmış. Gerçekten İsa’nın üstüne aldığı tek mesh etme Kutsal Ruh ‘un peygamberimsi meshidir (Lk. 4, 16-22;Yşa: 61, 1), Petrus da Havarilerin İşleri Kitabında Tanrı’nın İsa’yı nasıl Kutsal Ruh ‘la ve kudretle mesh ettiğini” belirtmekten geri kalmıyor (Hab. İş. 10, 38). Ölümünün arifesinde İsa İnsan Oğlu olduğunu bildiriyordu (Mt. 26, 63). Havarilerin kehanetlerine göre İnsan Oğlu dünyanın sonunda yeni bir dünya kurmak için yeniden gelecektir (Hab. İş. 1, 11; 3, 20;Mt. 25, 31. 34)
İbranilere Mektup’ta ise Harun’un simgesel kâhinliğinin yerine geçen kralsal kâhinliği övüyor (İb. 5, 5-7). İsa’ya en yüksek unvanı, yani Rab unvanını vermekten çekinilmiyor (Hab. İş. 2, 36): “İsa Rab Mesih’tir” (Lk. 2, 11; 2. Kor. 4, 5), “Rabbimiz Mesih İsa” (Hab. İş. 15, 26). Gerçekten, İsa’nın dirilişi insandan üstün bir görkem göstermiştir: Mesih kelimenin tam anlamıyla Tanrı’nın Oğlu’ dur (Rom. 1, 4), İsa , Tanrı’nın kendisidir (Rom. 9, 5;1.Yuh. 5, 20). Mesih onun için öteki unvanlar gibi bir unvan değildir, o onun öteki bütün adları özetleyen gerçek adı olmuştur (1. Kor. 15, 12-23). İsa’nın kurtardıkları da haklı olarak kendilerine “Hristiyan diyorlar” (Hab. İş. 11, 26).