GURUR Gurur, Tanrı’ya ve insana karşı bir eylemdir (fr. fierté, it. fierezza, ing. pride, alm. Stolz) Aşağılık duygusundan kurtulmak için Grekler çoğu zaman tamamiyle insana has bir sağduyuya başvurmakta idiler; Kutsal Kitap insanın gururunu onun yaratık ve Allah’ın oğlu durumunda oluşuna dayandırmaktadır: günahın kölesi olmadıkça insan ne Allah huzurunda, ne de insanlar karşısında utanç duyabilir. […]
GERÇEK (HAKİKAT) İsa Mesih dünyaya hakikat getirdi. (fr. vérité, it. verità, ing. truth, alm. Wahrheit) Her günkü dilde gerçek diye reel olana uygun bir düşünceye, bir söze, ya da üstü açılan, akıl için aşikar, kesin olan (gr. alèthès = saklı olmayan) realitenin kendisine denir. Bu, Greklerin entellektüalist anlayışı olup, genellikle bizimki de budur. Kutsal Kitabın
VAHİY (ESİNLEME) İsa Mesih ve Vahiy (Esinleme) (fr. révélation, it. rivelazione, ing. revelation, alm. Offenbarung) Kutsal Kitabın dini tarihi bir Vahiy üzerine dayanmaktadır; bu olgu onu dinler arasında ayrı bir yere koymaktadır. Bunlardan bazıları hiç bir suretle Vahiy ‘e başvurmazlar: budizm’in hareket noktası bir bilgenin tamamen beşeri bir aydınlanmasıdır. Diğer bazıları içeriklerini bir Tanrı esinlemesi
DİRİLİŞ İsa, Diriliş ve Yaşam’dır (fr. résurrection, it. risurrezione, ing. resurrection, alm. Auferstehung) Kutsal Kitap’taki diriliş fikri, eski yunanın ölümsüzlük fikri ile hiç bir şekilde mukayese edilemez. Grek düşüncesine göre, niteliği itibariyle bozulmaz olan insan ruhu, ölümün onu bedenin bağlarından kurtarmasından hemen sonra, ilahi ölümsüzlüğe kavuşur. Kutsal Kitab’ın düşüncesine göre ise, insan şahsiyeti, bugün içinde
DİNDARLIK Hristiyan hayatında dindarlık ve eylemler (fr. piété, it. pietà, ing. piety, alm. Frömmigkeit) Dindarlık, modernler için, çok defa dindarlık eylemlerine indirgenmiş dini görevlere sadakattir. Kutsal Kitap’ta dindarlık daha geniş bir alana yayılmaktadır: insanın diğer insanlarla ilişkilerini de içine almaktadır. Eski Antlaşma ve Dindarlık Beşeri İlişkilerde Dindarlık İbranicede, dindarlık (hèsèd) önce akrabaları (Yar. 47, 29),
DAVUD PEYGAMBER Davud ve İsa Mesih arasındaki peygamberlik (fr. David, it. Davide, ing. David, alm. David) İnsan ve kral olarak, Davud figürü öyle bir çekiciliğe sahiptir ki İsrail için o daima, kendi ırkından doğacak olan Mesih tipi olarak kalmaktadır. Davud’dan itibaren, Ben Sirak’ın onunla ilgili olarak çizdiği portrenin sonunda hatırlattığı gibi (Sir. 47, 2-11), kavim
DAVA Mesih İsa hayatını bizim için vermesiyle Hristiyanlar bu dava (görev) ‘yı üstlenirler (fr. procès, it. processo, ing. trial, alm. Prozess [Prüfung/Versuchung]) Eğer dava Kutsal Kitapta büyük bir yer tutuyorsa, ve eğer orada Allah, çok defa, sanık, yargıç, şikayetçi ya da avukat gibi çeşitli rollerde yer almakta ise, bu israil’in bir başka kavimden daha fazla
CİNLER Cinler ve onların kötü güçleri (fr. démons, it. demoni, ing. evil spirits, alm. böse Geister) Kötü manevi varlıklar olan cinlerin yüzleri tanrı esini içinde ancak yavaş yavaş aydınlanmıştır. Başlangıçta, kutsal kitap metinleri, halk arasındaki inanışlardan alınmış bazı unsurları, o sırada bunlarla Şeytan gizemi arasında bir bağ kurmaksızın, kullanmışlardır. Sonunda, insanı Şeytandan ve onun astlarından
CENNET Tanrı ile ebedi yaşamın olduğu Cennet kavramı (fr. paradis, it. paradiso, ing. paradise, alm. Paradis) Yunanca paradeisos sözcüğü perslerin pardès sözcüğünün kopyası olup anlamı: bahçe‘dir. Septant (Yetmişler) bu sözcüğü bazen asıl anlamında (Vaiz 2, 5; Ezg. 4, 12), bazen dini anlamda kullanmakta olup, bu sözcük burada sadece bu sonuncu anlamda ele alınmıştır. ALLAH’IN BAHÇESİ
